ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ - ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ > ΥΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΟΚΡΙΤΙΚΙΣΜΟΣ - ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΟΣ ΥΛΙΣΜΟΣ - ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ - ΘΕΤΙΚΙΣΜΟΣ - ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΣ, Η ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ, Η ΓΝΩΣΗ, Η ΝΟΗΣΗ, Η ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ ΜΕΣΑ ΑΠ' ΑΥΤΕΣ.

Αυτά που είδαμε και ακούσαμε μέσα στην κρίση των τελευταίων ετών (αλλά ακόμα και από πολύ παλαιότερα) μας δίνουν μια καλή αφορμή σήμερα να πούμε κάποια πράγματα και ίσως να επαναπροσδιορίσουμε την ιδεολογική μας ταυτότητα να μιλήσουμε για αυτή και η αρχή της να δείχνει τον τρόπο για να αναστοχαστούμε και να κατανοήσουμε το ποιοι ακριβώς είμαστε και τι δρόμο αγώνα έχουμε χαράξει στο διάβα της ζωής μας και εάν πρέπει να τον αλλάξουμε, σε ποια σημεία και επομένως σε ποια κατεύθυνση.

Η ιστορία όλων των ως τώρα κοινωνιών είναι η ιστορία ταξικών αγώνων.

Ελεύθερος και δούλος, πατρίκιος και πληβείος, βαρόνος και δουλοπάροικος, μάστορας και κάλφας, με μια λέξη, καταπιεστής και καταπιεζόμενος, βρίσκονταν σε ακατάπαυστη αντίθεση μεταξύ τους, έκαναν αδιάκοπο αγώνα, πότε καλυμμένο, πότε ανοιχτό, έναν αγώνα που τελείωνε κάθε φορά με έναν επαναστατικό μετασχηματισμό ολόκληρης της κοινωνίας ή με την από κοινού καταστροφή των τάξεων που αγωνίζονταν...

Η Ταξική μας Ανάσταση για την Υπέρτατη Αξία της Λαϊκής Ελευθερίας

Αγαπητοί Φίλοι, Συναγωνιστές, Σύντροφοι στον Αγώνα της ζωής.

Σε κάθε κοινωνία μέσα στον καπιταλισμό όσο και αν αυτή θα εξελίσσεται πάντα θα υπάρχουν τάξεις και κυρίως δε η τάξη που καταπιέζει (αστική τάξη) και η τάξη που καταπιέζετε (εργατική τάξη) .

Η αστική εξουσία με εργαλείο το αστικό κράτος και την "αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία" οργανώνει και λειτουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό επιβολής στους λαούς Ιδεολογικής και οικονομικής επιβολής, κοινωνικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Μερικές σκέψεις με λίγα λόγια.

Το ενδιαφέρον για όλα τα θέματα, ζητήματα, γεγονότα, που συμβαίνουν γύρω μας και που καθορίζουν τη ζωή μας, είναι προσωπικό ζήτημα του καθενός.

Ο τρόπος όμως που επιλέγει κάποιος να αναλύσει, να ερμηνεύσει και να επεξεργαστεί τελικά την πραγματικότητα της ζωής, ορίζει και την υφή επί της ουσίας του υλικού κόσμου.

Τα ερωτήματα στριφογυρίζουν συνεχώς πάνω από τα κεφάλια μας, αλλά και μέσα σ' αυτά και ζητούν απαντήσεις.

Οι απαντήσεις δεν είναι απλές, είναι σύνθετες και εξαρτώνται από το εάν και κατά πόσο καταλαβαίνει κανείς την αλήθεια, την ερμηνεύει σωστά, υλιστικά και αγωνίζεται για την ανάδειξή της. Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος για να προχωρήσει παρακάτω στη ζωή όχι μόνο σαν άνθρωπος αλλά και σαν συλλογικότητα.

ΓΥΑΡΟΣ - 27 ΜΑΡΤΗ 1961 - ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ

Δεκαοχτώ χιλιάδες κρατούμενοι αγωνιστές της Eθνικής Aντίστασης, της δημοκρατίας και της ανεξαρτησίας της χώρας πέρασαν από τη Γιούρα, μόλις στα 3 πρώτα χρόνια της ύπαρξης και λειτουργίας της.
Η "δύναμή" της έφτασε ίσαμε 9.750 (Μάρτης 1950), ύστερα, όμως, από "πειθαρχικές μεταγωγές" (Μάης 1950) και μεταγωγές γερόντων και αρρώστων ελαττώθηκε στις 6.850 (Αύγουστος 1950).

 

Η χρησιμοποίηση της Γυάρου ως τόπου εξορίας και φυλάκισης έγινε κυρίως στα διαστήματα 1947-1951 (12.000 πολιτικοί κρατούμενοι), 1955-1961 (2.500 πολιτικοί κρατούμενοι).
Με την εγκαθίδρυση του στρατιωτικοφασιστικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου του 1967, η Γυάρος λειτούργησε ξανά για τον εκτοπισμό χιλιάδων αντιπάλων του καθεστώτος.
1967-1974 (7.500 το 1967-1968 και 44 από Φλεβάρη 1973 έως 24 Ιούλη 1974).

ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ - ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - ΦΤΩΧΕΙΑ - ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΑ - ΠΟΛΕΜΟΣ

Καπιταλισμός - ιμπεριαλισμός επιτίθενται στους Λαούς, κατασκευάζουν πολέμους για να αυξήσουν τα κέρδη τους, δημιουργούν φτώχεια και βυθίζουν στην πείνα και την εξαθλίωση ολόκληρους λαούς, επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο και στην εκμετάλλευση εκατομμυρίων ανθρώπων.

Εξακολουθούν και θα εξακολουθήσουν (εάν δεν κάνουμε εμείς κάτι γι' αυτό) να βομβαρδίζουν, να καταστρέφουν για τα γεωπολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα, σε κάθε τι που αντιτίθεται στα σχέδια τους, ενάντια στην ελευθερία του ανθρώπου, ενάντια στους λαούς όλου του κόσμου.

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν και πώς σε θένε..... ΨΕΜΑΤΑ ΛΕΝΕ.

Το θέμα όμως δεν είναι τι θα σου πουν αυτοί, αλλά τι θα πεις εσύ.

Γιατί, η συνείδηση και η αντίσταση στις αδικίες πρέπει να είναι πάνω από το φόβο, πάνω από ένα εχθρικό αντιδημοκρατικό καθεστώς.

Δεν με ενδιαφέρουν τα λόγια που θα σου πω να είναι ωραία - αρεστά, αλλά την ουσία της πραγματικής κατάστασης και ας σε στεναχωρήσω και ας σε θίξω.

Τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα καταπατούνται.
Τα δικαιώματα του Λαού στην σημερινή εποχή -αλλά και ανέκαθεν- καταπατούνται, παραβιάζονται και μάλιστα κατάφωρα.

Η παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι πια έντονη και ωμή. 

Η Βάση πάνω στην οποία μπορεί και πρέπει να Διαμορφωθεί η Συνειδητοποίηση μας σαν εργαζόμενοι - σαν Λαός για να μπορέσουμε να πάμε παραπέρα.

Σε κάθε κοινωνία μέσα στον καπιταλισμό όσο και αν αυτή θα εξελίσσεται πάντα θα υπάρχουν τάξεις και κυρίως δε η τάξη που καταπιέζει (αστική τάξη) και η τάξη που καταπιέζετε (εργατική τάξη). 
Η αστική εξουσία με εργαλείο το αστικό κράτος και την "αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία" οργανώνει και λειτουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό επιβολής στους λαούς ιδεολογικής και οικονομικής επιβολής, κοινωνικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Μία τέτοια περίοδος είναι η σημερινή, που ξεδιπλώνεται με ακατάσχετο τρόπο η επίθεση του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών επικυρίαρχων.
Σε αυτή την επίθεση ο καθένας πολεμά και αγωνίζεται με τον τρόπο του και για τους δικούς του λόγους μα προπάντων με τη συνειδητοποίηση του.

Όταν θέλεις να φτιάξεις πορτοκαλάδα, θέλεις πορτοκάλια, άσχετα αν οι πατάτες είναι πιο φθηνές.

Δεν πείθουν τα αλλοπρόσαλλα και αντιφατικά "διαγγέλματα" δεν αρκούν για να βγεις από τη ζούγκλα και να σώσεις τα αλεπόπουλα... από τους λύκους, που.... καραδοκούν θέλει απότομες στροφές, μεγάλες αντοχές, στρατηγική, αποφασιστικότητα και ιδεολογική καθαρότητα.
Δεν χρειάζονται οι κραυγές γιατί σε προδίδουν! 
Η ιστορία διδάσκει όμως, ότι δεν μπορούν να αποφύγουν την ώρα που θα έρθουν "ενώπιος ενωπίω", και τότε η σύγκρουση θα είναι μετωπική με το αντίπαλο δέος!
ΤΟΝ ΛΑΟ - ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ !!!

Τι πρέπει λοιπόν να γίνει ;

Λίγες σκέψεις μου σε μία κατ' αρχήν προσπάθεια να ερμηνεύουμε τον κόσμο και να τοποθετήσουμε μέσα σε αυτόν την υπόστασή μας στην παραπέρα πορεία μας και στις διεκδικήσεις μας για Λευτεριά.

Γεια σας Φίλοι μου.
Το ενδιαφέρον για όλα τα θέματα, ζητήματα, γεγονότα, που συμβαίνουν γύρω μας και που καθορίζουν τη ζωή είναι προσωπικό ζήτημα του καθενός.

Ο τρόπος όμως που επιλέγει κάποιος να αναλύσει, να ερμηνεύσει και να επεξεργαστεί τελικά την πραγματικότητα της ζωής, ορίζει και την υφή επί της ουσίας του υλικού κόσμου.

Εμείς μπορούμε και οφείλουμε μέσω της σκέψης, της γνώσης μας και της ταξικής μας θέσης, να επεξεργαστούμε τα γεγονότα και να επιλέξουμε τον τρόπο και την αντίδρασή μας.

Η ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΖΩΗΣ

Εργατικά κορμιά σακατεμένα που κάθε βράδι βογκάνε από τους πόνους, τις πληγές και το άγχος.

Σακατεμένα κορμιά, πρόσωπα σκαμμένα, μαυρισμένα, γεμάτα κούραση και πόνο.  

Εργοδότες ή πιο σωστά αφεντικά, που σε καθημερινή βάση απαιτούν, επιτηρούν, επιπλήττουν, ειρωνεύονται, υποβιβάζουν, εκβιάζουν και ζητούν ανελλιπώς όλο και περισσότερη παραγωγικότητα από τον κάθε εργάτη και την κάθε εργάτρια.

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Μέσα σ' αυτή τη τραγική κατάσταση που ζούμε αυτόν τον καιρό καθημερινά μας λένε " ο καθένας μόνος του και με ατομική του ευθύνη να τη παλέψει.
Δεν μας λέει βέβαια αυτή η κυβέρνηση αλλά και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ότι έχουν απαξιώσει πλήρως το εθνικό σύστημα υγείας.

Η αστική εξουσία με εργαλείο το αστικό κράτος και την "αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία" οργανώνει και λειτουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό επιβολής στους λαούς Ιδεολογικής και οικονομικής επιβολής, κοινωνικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Η τάξη που έχει στη διάθεσή της τα μέσα της υλικής παραγωγής, διαθέτει ταυτόχρονα τα μέσα της πνευματικής παραγωγής, έτσι ώστε, μιλώντας γενικά, οι ιδέες αυτών που δεν έχουν τα μέσα της πνευματικής παραγωγής υποτάσσονται σ' αυτά.

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ

Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος, περνά όμως όλη του τη ζωή με αλυσίδες και αυτό μέχρι να καταλάβει και να παλέψει συλλογικά για να αποτινάξει την τυραννία της άρχουσας τάξης (αστική τάξη) μέχρι να βρει την ελευθερία του.
 

Κι εμείς ΣΗΜΕΡΑ τι λέμε ;
Όταν όλοι αυτοί που ευαγγελίζονται ότι το νέο τάχα θα μας φέρουν ;

Όπου υπάρχει άνθρωπος που πολεμάει για την ελευθερία του κοίτα τον στα μάτια Μάνα... και θα δεις εμένα !!!

Και η απάντηση.....

Μάνα όπου υπάρχει μπάτσος, όπου ένα νεογέννητο κλαίει από πείνα, όπου υπάρχει αντίσταση στο αίμα και στο μίσος,

Ψάξε εκεί μάνα, εκεί θα είμαι.

Όπου υπάρχει κάποιος που αγωνίζεται για ένα μέρος να σταθεί, για μια τίμια δουλειά, για ένα χέρι βοήθειας,

Όπου υπάρχει άνθρωπος που πολεμάει για την ελευθερία του κοίτα τον στα μάτια Μάνα...

και θα δεις εμένα !

ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ - ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ. ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΥ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΘΥΝΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ.

Ο σημερινός κόσμος (από πάντοτε όπως και σήμερα) είναι ένας κόσμος έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, εξαθλίωσης χωρών και λαών του Τρίτου Κόσμου, καταστροφής, εκθεμελίωσης οικονομιών και ερήμωσης ολόκληρων χωρών, οικολογικής καταστροφής και πολέμων, ένας κόσμος ενός νέου Μεσαίωνα που έχει ιδιαίτερα, ξεχωριστά χαρακτηριστικά.

Παντού ο καπιταλισμός μετέτρεψε την προσωπική αξιοπρέπεια σε ανταλλακτική αξία και στη θέση που με αγώνα από το προλεταριάτο των αποκτημένων ελευθεριών έβαλε τη μοναδική ασυνείδητη ελευθερία του εμπορίου. Με μια λέξη, στη θέση της καλυμμένης με θρησκευτικές και πολιτικές αυταπάτες εκμετάλλευσης, έβαλε την ανοιχτή, ξεδιάντροπη, άμεση, σκληρή εκμετάλλευση.

ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ

Αισθάνομαι,καθημερινά ότι κάποιοι παρά το γεγονός ότι ξέμειναν από μεταρρυθμιστική βενζίνη δεν νοιώθουν την ανάγκη να γεμίσουν ξανά το ρεζερβουάρ (που και αν το ξαναγέμιζαν το ίδιο θάτανε γιατί διαχειριστές του συστήματος είναι όλοι τους).

Θα πρέπει να ξέρουν όμως ότι ο αγώνας μας δεν θα είναι αγώνας μεταρρύθμισης αλλά αγώνας Επαναστατικής Ανατροπής.

Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

 
Δε δείχνει να γνωρίζει ότι το κόστος διαβίωσης, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα βασίζονται σε πολιτικές αποφάσεις.
Νιώθει ακόμη και περήφανος για την πολιτική του αμορφωσιά, φουσκώνει το στήθος και λέει πως μισεί την πολιτική.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ,ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΜΟΧΘΟΥ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ Σ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα και δεν θα χάσουμε τίποτα παρά μονάχα τις αλυσίδες μας.

Είμαστε εμείς που δεν παράγουμε για τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες των συνανθρώπων μας, αλλά για τις επίπλαστες ανάγκες που δημιουργούν οι βιομηχανίες και οι τσέπες των αφεντικών.
Είμαστε εμείς, η νεολαία, που αποτελούμε το μέλλον και την ελπίδα αυτού του τόπου.
Είμαστε εμείς που καλλιεργούμε τη γη για τη παραγωγή τροφής.

Τι περιμένουμε από τους εκάστοτε διαχειριστές του συστήματος ; Και τελικά τι ελπίζουμε ποιος και πως θα καλυτερεύσει τη ζωή μας ;

Να το καταλάβουμε καλά.
Οι εκάστοτε διαχειριστές του συστήματος από πάντοτε μέχρι σήμερα υποστηρίζουν την κυριαρχία της άρχουσας τάξης (αστικής τάξης) και οι νόμοι που ψηφίζουν θα είναι πάντα η υποδούλωση της τάξης που καταπιέζουν (εργατική τάξη). Παράδειγμα ο πρόσφατος νόμος για τη κατάργηση των Συγκεντρώσεων - Διαδηλώσεων που καταργεί κάθε μορφή διεκδίκησης των δίκαιων αιτημάτων του Λαού .

ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟ,Η ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ!!!

Να πω αφιερωμένο στην αριστερά και συγκεκριμένα αν απευθύνετε κάπου, θα μπορέσει να αλλάξει κάτι;
Μπα, ΙΣΩΣ, κάτι μένει και η ιστορία διδάσκει.....

Ακριβώς έτσι είναι,οι άνθρωποι είναι εκείνοι που δημιουργούν την ιστορία,αλλά μόνο στο βαθμό που καταλαβαίνουν σωστά τις συνθήκες που βρήκαν και μόνο στο βαθμό που καταλαβαίνουν πως πρέπει να αλλάξουν αυτές τις συνθήκες προς όφελος της εργατικής τάξης. 

Δεν υπάρχει πράγμα χειρότερο από κάτι σύγχρονες, δήθεν επιστημονικές σοφιστείες, που πάνε να καλύψουν τον Ρεβιζιονισμό-Οπορτουνισμό τους ή το σχολαστικισμό, με την συνειδητή παράφραση του μαρξισμού.
Χρέος μας να τις ξεσκεπάζουμε.

Χωρίς επαναστατική θεωρία δεν μπορεί να υπάρξει και επαναστατικό κίνημα.

Η ΛΟΓΙΚΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΑΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Σε μη επαναστατικές συνθήκες, η αστική τάξη διατηρεί γενικά την πολιτική και ιδεολογική κυριαρχία επί της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων.

Το Αστικό κράτος ως όργανο ταξικής κυριαρχίας της άρχουσας αστικής τάξης είναι από τη φύση του μοχλός αντιμετώπισης όλων των κοινωνικών αντιθέσεων, προκειμένου να διαιωνίζεται ενισχυμένη η Αστική Εξουσία της και η Ταξική Εκμετάλλευση.