ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

Σαν πρόλογος

Η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο μιας διεθνούς και ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης.

Η κρίση αυτή έχει τεράστιες επιπτώσεις στον κόσµο της μισθωτής εργασίας.
Στο πολιτικό επίπεδο κυριαρχούν οι δυνάµεις του νεοφιλελευθερισµού που καµία σχέση δεν έχουν µε τα δικαιώµατα και τα συµφέροντα των δυνάµεων της εργασίας.

Ζούμε σε μια εποχή, όπου η κρίση του καπιταλισμού και η ολομέτωπη επίθεση στο Λαό θέτει επιτακτικά στο προσκήνιο το ζήτημα του σοσιαλισμού.
Μέσα λοιπόν στη σημερινή εποχή όπου το Κομμουνιστικό κίνημα βρίσκεται σε ύφεση οφείλουμε να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε από την αρχή τις συνθήκες εκείνες που θα το βγάλουν από το τέλμα, να προσπαθήσει δηλαδή να αναδιοργανωθεί, να αναστοχαστεί όλη του την πορεία και να προσπαθήσει να δώσει σύγχρονες απαντήσεις.

Όταν ο αντικομμουνισμός «ζευγαρώνει» με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς …και κρύβεται πίσω από τον «αντιφασισμό»

Με αφορμή τη συκοφαντική επίθεση του Βλ. Πούτιν στον Λένιν και τους μπολσεβίκους και τη συζήτηση που προκάλεσε.

Η ομιλία του Ρώσου Προέδρου, Βλ. Πούτιν, στις 21/2/22, με την οποία αναγνωρίστηκε από τη Ρωσία η «ανεξαρτησία» των δύο περιοχών της Ουκρανίας, και η οποία προηγήθηκε της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία, που διεξάγεται με το πρόσχημα του «αντιφασισμού», συνδυάστηκε με ένα ντελίριο αντικομμουνισμού. Για πρώτη φορά σε μια παρέμβασή του ο Βλ. Πούτιν συγκέντρωσε ολόκληρη την «πλατφόρμα» του αντικομμουνισμού, που μπορεί κανείς να συναντήσει στα επίσημα κείμενα της ΕΕ και των ΗΠΑ, όπως «κόκκινη τρομοκρατία», «ολοκληρωτικό καθεστώς», «σταλινική δικτατορία», «οκτωβριανό πραξικόπημα», όπως αποκάλεσε τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση κ.ά.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΟΚΤΩΒΡΗΣ ΚΑΙ Η ΕΦΟΔΟΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ (1917) - Ο ΛΕΝΙΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟ 1918 !!!

Ο Λένιν 6 Νοέμβρη του 1918 στην πρώτη επέτειο της Οκτωβριανής επανάστασης!!! 

(Οι παρευρισκόμενοι σηκώνονται όρθιοι και χαιρετούν τον σύντροφο Λένιν με θυελλώδη παρατεταμένα χειροκροτήματα)

 "Ο Λένιν είναι μαζί μας,
είναι αθάνατος και σπουδαίος"

"Συνερχόμαστε σήμερα -άρχισε ο σύντροφος Λένιν- σε δεκάδες και εκατοντάδες συγκεντρώσεις για να γιορτάσουμε την επέτειο της Οκτωβριανής επανάστασης.   Για κείνους που από καιρό μετέχουν στο εργατικό κίνημα, που από παλιά συνδέονται με τις μάζες των εργατών, που είχαν στενή επαφή με το εργοστάσιο –για όλους αυτούς είναι ξεκάθαρο ότι ο χρόνος που πέρασε ήταν χρόνος αληθινής προλεταριακής δικτατορίας….

ΛΕΝΙΝ - Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ (22 Απρίλη 1870 – 21 Γενάρη 1924 )

Στις 22 Απρίλη του 1870, γεννήθηκε στην πόλη Σιμπίρσκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ο μεγάλος επαναστάτης Βλαντίμιρ Ίλιτς Ουλιάνοβ, γνωστότερος ως Λένιν. 

Οι απόψεις του Λένιν για την οικοδόμηση επαναστατικού κόμματος παρά τις επικρίσεις που έχουν δεχθεί, αποτελούν ένα ιστορικό κεκτημένο για την Αριστερά. Ήταν ο πολιτικός, ηγέτης της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης του 1917 και επικεφαλής της Ε.Σ.Σ.Δ. (1922-1924). 
Ηγέτης της Κομμουνιστικής Διεθνούς και του Μπολσεβίκικου Κόμματος.

Λένιν (Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ) 22 Απρίλη 1870 - 21 Γενάρη 1924

Σαν σήμερα στις 21 Ιανουαρίου του 1924 πριν 97 χρόνια έσβησε το φως που φώτιζε τους προλετάριους και επαναστάτες κομμουνιστές όλου του κόσμου.

Η καρδιά του Λένιν έπαψε να χτυπά στις 6 και 50 λεπτά το βράδυ, σε ηλικία 54 ετών. 
Μέχρι τότε, όμως, με την τεράστια θεωρητική και πρακτική δράση του ως επικεφαλής της ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων, είχε συμβάλει καθοδηγώντας τη δράση του Κόμματος στην αλλαγή του κόσμου, με τη Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση στα 1917 και την ίδρυση του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους. 
Ο δρόμος χαράχτηκε, ο πάγος έσπασε  όπως ο ίδιος έλεγε, για τις μελλοντικές επαναστάσεις.

" ΟΙ ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ " Η Κόκκινη Επανάσταση του Ρώσου Εργάτη, του Ρώσου Αγρότη, του Ρώσου Στρατιώτη, του Ρώσου Μουζίκου, Του Μπολσεβίκου !!!

Μία αφιέρωση μου στην μεγαλειώδη Κόκκινη Οκτωβριανή Επανάσταση των Λαών της Σοβιετικής Ένωσης (Ε.Σ.Σ.Δ.) το 1917 (25 Οκτώβρη παλιό ημερολόγιο - 7 Νοέμβρη νέο).

Η επικράτηση της Επανάστασης, η εγκαθίδρυση του Σοσιαλισμού στη Ρωσία και ο σχηματισμός της Σοβιετικής Ένωσης άλλαξαν τον ρου της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 - Η Μεγάλη Έφοδος στον Ουρανό

Ενάντια σε όλους εκείνους που εξακολουθούν να μάχονται με τόνους λάσπης μία μεγαλειώδη εξέγερση Λαού.

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 αποτελεί μεγάλης σημασίας ορόσημο στη μακρυά πορεία των λαών της Γης για την πραγματοποίηση, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ελευθερίας από τον ζυγό της καταπίεσης και τη προσπάθεια δημιουργίας ενός Σοσιαλιστικού-Κομμουνιστικού κράτους που θα είναι στην υπηρεσία του Λαού και στην κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Η εξέγερση εναντίον του τσάρου και της αριστοκρατίας θα ολοκληρωνόταν με την επικράτηση της επανάστασης, ενώ η καινούργια αταξική κοινωνία θα έφερνε την ειρήνη.

23 ΟΚΤΩΒΡΗ 1917. Η ΚΕ του Κόμματος των Μπολσεβίκων αποφασίζει την προετοιμασία της επανάστασης στη Ρωσία.

Θεωρώντας ότι η επανάσταση που έρχεται θα είναι επανάσταση αστικοδημοκρατική, οι μενσεβίκοι πιστεύουν ότι ο ηγετικός ρόλος ανήκει στην αστική τάξη. 
Για τη σοσιαλδημοκρατία επιφυλάσσεται ο ρόλος της αντιπολίτευσης στην αστική τάξη που θα κυβερνά καθώς και της οργάνωσης των οικονομικών αγώνων της εργατικής τάξης (θέση γνωστή ως οικονομισμός). 
 

Ο Λένιν πίστευε ότι η επανάσταση που έρχεται θα πρέπει να λύσει τα αστικοδημοκρατικά καθήκοντα της αγροτικής μεταρρύθμισης και της καταστροφής της τσαρικής μοναρχίας. 

"ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΟΣ - ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΥΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ" - "ΥΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΟΚΡΙΤΙΚΙΣΜΟΣ"

Σε όλη τη ιστορία της φιλοσοφίας, διεξήχθη ένας σκληρός αγώνας μεταξύ αυτών που πίστευαν ότι ο υλικός κόσμος δημιουργήθηκε ως θαύμα της μαγικής γέννησης του πνεύματος από το τίποτα και μεταξύ εκείνων που θεμελιακά κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ο κόσμος δεν είχε αρχή αλλά είναι αιώνια κινούμενη ύλη. 
Οι φιλόσοφοι από πάντα μέχρι και σήμερα προσπαθούσαν και προσπαθούν να ερμηνεύσουν τον κόσμο. Το ζήτημα όμως είναι να τον αλλάξουμε.
Οι αστικές δυνάμεις κάνουν και σήμερα το παν για να υπονομεύσουν τα θεωρητικά βάθρα του Μαρξισμού-Λενινισμού.
Κάτω λοιπόν από αυτές τις συνθήκες η υπεράσπιση της Μαρξιστικής-Λενινιστικής φιλοσοφίας είναι σπουδαίο και επείγον καθήκον.

ΛΕΝΙΝ - ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Μέσα στη σημερινή εποχή όπου το Κομμουνιστικό κίνημα βρίσκεται σε ύφεση οφείλουμε να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε από την αρχή τις συνθήκες εκείνες που θα το βγάλουν από το τέλμα, να προσπαθήσει δηλαδή να αναδιοργανωθεί, να αναστοχαστεί όλη του την πορεία και να προσπαθήσει να δώσει σύγχρονες απαντήσεις.

Επομένως θα πρέπει να  αναπτύσσουμε συνεχώς τη ταξική γνώση, τη διαλεκτική διαδικασία της όλο και βαθύτερης, ολόπλευρης και συγκεκριμένης κατανόησης της ανάπτυξης του υλικού κόσμου. 

Η υλιστική γνωσιοθεωρία αποκαλύπτει τη διαλεκτική της αντικειμενικής, σχετικής και  απόλυτης αλήθειας, όλη την τεράστια κοσμοθεωρητική σημασία της διαλεκτικής ως θεωρίας της γνώσης και της λογικής που είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης για την υλιστική διαλεκτική, για τη γνωσιοθεωρία και τη μέθοδο του μαχόμενου υλισμού.

Τότε σε κάθε στάδιο του αγώνα οι εργαζόμενοι θα μπορούν να δουν όχι μόνο τα άμεσα αποτελέσματα,αλλά επίσης τις γνώσεις που κατακτήθηκαν χάρη στον αγώνα τους και να προχωρήσουν με πεποίθηση στην κοινωνική αλλαγή.
Σήμερα στη πάλη μας για τη κοινωνική αλλαγή απαιτείται να προχωρήσουμε οργανωμένα σε ένα κίνημα με όρους Μαρξιστικούς - Λενινιστικούς για την επαναστατική μετατροπή των υλικών συνθηκών της ζωής, για την κατάργηση των αστικών σχέσεων παραγωγής μέσα από το μοναδικό δρόμο της επαναστατικής κατεύθυνσης.
Ιδιαίτερα όμως καθήκον μας μέσα στους αγώνες (στους όποιους αγώνες μικρούς ή μεγάλους) που θα δοθούν θα είναι να εμβαθύνουμε όλο και περισσότερο σ’ όλα τα θεωρητικά προβλήματα, ν’ απαλλαγούμε όλο και περισσότερο από την επίδραση της αστικής ιδεολογίας και να έχουμε πάντα υπόψη μας ότι ο σοσιαλισμός από τότε που έγινε επιστήμη, απαιτεί να τον μεταχειριζόμαστε ως επιστήμη, δηλαδή να τον μελετούμε.

Παρακάτω το βιβλίο του Λένιν για όποιον θα ήθελε να το διαβάσει το οποίο γράφτηκε λίγο πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση.  

Ο Λένιν στο βιβλίο του θέτει ερωτήματα και ακολούθως δίνει τις απαντήσεις που οριοθετούν το πλαίσιο του έργου του.
Τι είναι το κράτος, ποια είναι η ουσία του, ποια είναι η σημασία του, ποια είναι η θέση του κόμματος του προλεταριάτου απέναντι στο κράτος, την δικτατορία του προλεταριάτου και εν γένει τον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μέσα από την απονέκρωση του κράτους.
Μελετώντας λοιπόν αυτό το ζήτημα θα μπορούσαμε να πούμε ότι η φιλοσοφική μέθοδος του Λένιν αποτελεί γόνιμη ατραπό για τη κατανόηση και άλλων ζητημάτων στην προσπάθεια για τη κοινωνική ανατροπή.
Ο πολιτικός και φιλοσοφικός στοχασμός, η σκέψη του Λένιν, θέτει σαν αρχή την υλιστική Μαρξιστική διαλεκτική που καθορίζεται από την ιδεαλιστική φιλοσοφία του Χέγκελ στον υλισμό του Μαρξ και σφραγίζεται από τη πρόταξη της διαλεκτικής ως τρόπου σκέψης που αντιπαραβάλλεται προς την κυρίαρχη αστική φιλοσοφία και τη δικής της λογικής. 

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

Σαν πρόλογος
Η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο μιας διεθνούς και ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης. Η κρίση αυτή έχει τεράστιες επιπτώσεις στον κόσµο της μισθωτής εργασίας.
Στο πολιτικό επίπεδο κυριαρχούν οι δυνάµεις του νεοφιλελευθερισµού που καµία σχέση δεν έχουν µε τα δικαιώµατα και τα συµφέροντα των δυνάµεων της εργασίας.
Ζούμε σε μια εποχή, όπου η κρίση του καπιταλισμού θέτει επιτακτικά στο προσκήνιο το ζήτημα του σοσιαλισμού.
Μέσα λοιπόν στη σημερινή εποχή όπου το Κομμουνιστικό κίνημα βρίσκεται σε ύφεση οφείλουμε να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε από την αρχή τις συνθήκες εκείνες που θα το βγάλουν από το τέλμα, να προσπαθήσει δηλαδή να αναδιοργανωθεί, να αναστοχαστεί όλη του την πορεία και να προσπαθήσει να δώσει σύγχρονες απαντήσεις.

Στις φιλοσοφικές του εργασίες ο Λένιν έδειξε την εχθρότητα της υποκειμενικής ιδεαλιστικής φιλοσοφίας απέναντι στην επιστημονική γνώση της φύσης και της κοινωνίας, ξεσκέπασε την ταξική της ουσία σαν αστικής ιδεολογίας ιδέες που χρησιμοποιούνται και στη σημερινή περίοδο από τους εκπροσώπους της αντιδραστικής φιλοσοφίας του ιμπεριαλισμού στην πάλη ενάντια στο μαρξισμό-λενινισμό.

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΣ. ( Β.Ι.Λένιν )

Αυτά που είδαμε και ακούσαμε μέσα στην κρίση των τελευταίων ετών (αλλά ακόμα και από πολύ παλαιότερα) μας δίνουν μια καλή αφορμή σήμερα να πούμε κάποια πράγματα και ίσως να επαναπροσδιορίσουμε την ιδεολογική μας ταυτότητα να μιλήσουμε για αυτή και η αρχή της να δείχνει τον τρόπο για να αναστοχαστούμε και να κατανοήσουμε το ποιοι ακριβώς είμαστε και τι δρόμο αγώνα έχουμε χαράξει στο διάβα της ζωής μας και εάν πρέπει να τον αλλάξουμε καθώς και σε ποια κατεύθυνση.

Ένα γνωστό ρητό λέει: Αν τα γεωμετρικά αξιώματα έθιγαν τα συμφέροντα των ανθρώπων, οι άνθρωποι σίγουρα θα τα ανασκεύαζαν. Οι φυσικοϊστορικές θεωρίες που έθιγαν τις παλιές προλήψεις της θεολογίας προκάλεσαν και προκαλούν ως τα σήμερα την πιο λυσσαλέα πάλη.

Οι αριθμοί με μπλε χρώμα μέσα στο κείμενο παραπέμπουν σε σημειώσεις στο τέλος του κειμένου που είναι άξιες λόγου να διαβαστούν !!!

Δεν είναι εκπληκτικό ότι η διδασκαλία του Μαρξ, που εξυπηρετεί άμεσα τη διαφώτιση και την οργάνωση της πρωτοπόρας τάξης της σύγχρονης κοινωνίας, τονίζει τα καθήκοντα αυτής της τάξης και αποδείχνει ότι - λόγω της οικονομικής ανάπτυξης - είναι αναπόφευκτη η αντικατάσταση του σημερινού καθεστώτος με μια καινούργια τάξη πραγμάτων δεν είναι εκπληκτικό ότι η διδασκαλία αυτή ήταν υποχρεωμένη να κατακτά με μάχη το κάθε της βήμα στο δρόμο της ζωής.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του Β.Ι.ΛΕΝΙΝ .

Η ιδεολογία της αστικής τάξης είναι μία και κυρίαρχη ο καπιταλισμός.
Η αστική εξουσία με εργαλείο το αστικό κράτος και την "αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία" οργανώνει και λειτουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό επιβολής στους λαούς Ιδεολογικής και οικονομικής επιβολής, κοινωνικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης. 
Καθήκον όλων όσων δεν ανήκουν στη τάξη αυτή πρέπει να είναι η προσπάθεια της ανατροπής της, και επομένως κάθε ένας που συμμαχεί μαζί της είναι ταξικός εχθρός.

Εδώ στην Ελλάδα φίλοι-συναγωνιστές-σύντροφοι (με μία λέξη εργαζόμενοι) ένα αρκετά μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης έχει αποκτήσει αστική συνείδηση! Τα αποτελέσματα είναι ολοφάνερα! Γιαυτό επιμένω πως απαιτείται πολύ ιδεολογική δουλειά και επαναπροσδιορισμό στους στόχους και στους τρόπους με Μαρξιστική-Λενινιστική συνείδηση και πράξη για να αρχίσει να αποκτά ταξική συνείδηση η εργατική και επομένως να τους πετύχουμε!!!

Παρακάτω ένα κεφάλαιο του βιβλίου ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ  του Β.Ι.ΛΕΝΙΝ .

Η µετάβαση από τον Καπιταλισµό στον Κοµµουνισµό.

"Μεταξύ της καπιταλιστικής και της κοµµουνιστικής κοινωνίας υπάρχει µία περίοδος επαναστατικής µεταµόρφωσης από την παλιά στην νέα µορφή.
Ένα στάδιο πολιτικής µετάβασης ανταποκρίνεται σ' αυτήν την περίοδο, και το Κράτος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δεν µπορεί να είναι άλλο παρά η επαναστατική δικτατορία τουπρολεταριάτου".

ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΕΠΡΩΜΕΝΑ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ

Το κύριο στη διδασκαλία του Μαρξ είναι ότι φώτισε τον κοσμοϊστορικό ρόλο του προλεταριάτου σαν δημιουργού της σοσιαλιστικής κοινωνίας. 
Η πορεία των γεγονότων σ' όλο τον κόσμο επιβεβαίωσε άραγε κατοπινά αυτή τη διδασκαλία, όπως την είχε εκθέσει ο Μαρξ;

Για πρώτη φορά ο Μαρξ μίλησε γι' αυτήν το 1844. Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του Μαρξ και του Ένγκελς, που βγήκε το 1848, μας δίνει κιόλας μια πλήρη, συστηματική, την καλύτερη ως τα τώρα έκθεση αυτής της διδασκαλίας.
Παρακάτω το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του Μαρξ και του Ένγκελς σε μορφή pdf , διαβάστε το.
http://kiatipis.org/Books_Hosted_gr/Marx-Engels/Manifesto-gr.pdf

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΡΕΦΟΡΜΙΣΜΟΣ. ( Β.Ι.Λένιν )

Οι μαρξιστές, σε αντίθεση με τους αναρχικούς, αναγνωρίζουν την πάλη για μεταρυθμίσεις, δηλαδή, για τέτοιες βελτιώσεις της θέσης των εργαζομένων, που αφήνουν όπως και πρώτα την εξουσία στα χέρια της κυρίαρχης τάξης. Ταυτόχρονα όμως οι μαρξιστές παλεύουν με τον πιο αποφασιστικό τρόπο ενάντια στους ρεφορμιστές, που περιορίζουν άμεσα είτε έμμεσα τις επιδιώξεις και τη δράση της εργατικής τάξης στις μεταρυθμίσεις. 

Ο ρεφορμισμός αποτελεί αστική εξαπάτηση των εργατών, που θα μένουν πάντα μισθωτοί σκλάβοι, παρά τις επιμέρους βελτιώσεις, όσο θα κυριαρχεί το κεφάλαιο. Η φιλελεύθερη αστική τάξη, δίνοντας με το ένα χέρι μεταρυθμίσεις, με το άλλο τις παίρνει πάντα πίσω, τις εκμηδενίζει, τις χρησιμοποιεί για να υποδουλώνει τους εργάτες, για να τους διαιρεί σε ξεχωριστές ομάδες, για να διαιωνίζει τη μισθωτή σκλαβιά των εργαζομένων.

Ο Λένιν για τον Μαρξ και το έργο του

Το κείμενο του Β. Ι. Λένιν που δημοσιεύτηκε το 1915 στον 28 τόμο του Λεξικού "Γκρανάτ"

Ο Καρλ Μαρξ γεννήθηκε στις 5 του Μάη 1818, με το νέο ημερολόγιο, στην πόλη Τριρ (παραρήνια Πρωσία). Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος, εβραίος· το 1824 ασπάστηκε τον προτεσταντισμό. Η οικογένεια του ήταν εύπορη, καλλιεργημένη, όχι όμως επαναστατική. Αφού τέλειωσε το γυμνάσιο του Τριρ ο Μαρξ πήγε στο Πανεπιστήμιο, στην αρχή στη Βόνη και έπειτα στο Βερολίνο, και σπούδασε νομικά, προπαντός όμως ιστορία και φιλοσοφία.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΟΥ

Οι απόψεις του Λένιν για την οικοδόμηση επαναστατικού κόμματος παρά τις επικρίσεις που έχουν δεχθεί, αποτελούν ένα ιστορικό κεκτημένο για την Αριστερά.

Υπό αυτή την έννοια, με αφορμή το ¨Τι να κάνουμε¨ , θα μπορούσε να ανοίξει μια συζήτηση στο εσωτερικό της Επαναστατικής Μαρξιστικής - Λενινιστικής  Αριστεράς, για το πώς συγκροτείται το κόμμα νέου τύπου, δηλαδή το επαναστατικό κόμμα, και ποιος τύπος οργάνωσης θα ήταν προσφορότερος στις σημερινές συνθήκες.