Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗΣ !!!

Όταν μιλάμε για την ανάσταση πρέπει να ξέρουμε ότι της ανάστασης προηγείται ο θάνατος !

Και όλοι αυτοί που υποδουλώνουν την ζωή μας θα τον σκορπούν απλόχερα όσο εμείς δε φροντίζουμε για τούτη τη ζωή και ελπίζουμε σε κάποια άλλη.

Το ερώτημα που προκύπτει, ως εκ τούτου, είναι ως προς το αν πρέπει να παραμείνουμε παγιδευμένοι μέσα σε αυτό το πλαίσιο των προσεγγίσεων ή να το υπερβούμε με ένα νόημα που για τον καθένα μας θα είναι σημαντικό.

Καλή Ανάσταση τις δικής μας ζωής να έχουμε λοιπόν !!!

Πιστεύω ότι έχουμε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε αυτή την επιλογή και ότι αυτή η υπαρξιακή ερμηνεία μπορεί να παρέχει μια ουσιαστική βάση για να τείνουμε προς μία τέτοια κατεύθυνση.

Μερικές σκέψεις με λίγα λόγια.

Το ενδιαφέρον για όλα τα θέματα, ζητήματα, γεγονότα, που συμβαίνουν γύρω μας και που καθορίζουν τη ζωή μας, είναι προσωπικό ζήτημα του καθενός.

Ο τρόπος όμως που επιλέγει κάποιος να αναλύσει, να ερμηνεύσει και να επεξεργαστεί τελικά την πραγματικότητα της ζωής, ορίζει και την υφή επί της ουσίας του υλικού κόσμου.

Τα ερωτήματα στριφογυρίζουν συνεχώς πάνω από τα κεφάλια μας, αλλά και μέσα σ' αυτά και ζητούν απαντήσεις.

Οι απαντήσεις δεν είναι απλές, είναι σύνθετες και εξαρτώνται από το εάν και κατά πόσο καταλαβαίνει κανείς την αλήθεια, την ερμηνεύει σωστά, υλιστικά και αγωνίζεται για την ανάδειξή της. Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος για να προχωρήσει παρακάτω στη ζωή όχι μόνο σαν άνθρωπος αλλά και σαν συλλογικότητα.

Η ΣΠΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΘΙΣΕ - Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ. ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΡΑΓΕ ΠΟΝΑΝΕ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ;

Έτσι με λίγα λόγια από βάθος καρδιάς.

Πριν προχωρήσω όμως παρακάτω, θα πρέπει να διευκρινίσω ότι μιλάω για ανθρώπους, οι οποίοι την ιδεολογία τους την κάνουν πράξη (Οι πράξεις μετράνε, όχι τα λόγια) και δεν κρύβονται πίσω από τα θολά νερά των υπονόμων, που πολλές φορές μυρίζουν (ευωδιάζουν) καλύτερα από το βρόμικο μυαλό τους που τόσα κακά έκαναν στην ιστορία της υπόθεσης του Λαού και συνεχίζουν να κάνουν.

Η Βάση πάνω στην οποία μπορεί και πρέπει να Διαμορφωθεί η Συνειδητοποίηση μας σαν εργαζόμενοι - σαν Λαός για να μπορέσουμε να πάμε παραπέρα.

Σε κάθε κοινωνία μέσα στον καπιταλισμό όσο και αν αυτή θα εξελίσσεται πάντα θα υπάρχουν τάξεις και κυρίως δε η τάξη που καταπιέζει (αστική τάξη) και η τάξη που καταπιέζετε (εργατική τάξη). 
Η αστική εξουσία με εργαλείο το αστικό κράτος και την "αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία" οργανώνει και λειτουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό επιβολής στους λαούς ιδεολογικής και οικονομικής επιβολής, κοινωνικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Μία τέτοια περίοδος είναι η σημερινή, που ξεδιπλώνεται με ακατάσχετο τρόπο η επίθεση του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών επικυρίαρχων.
Σε αυτή την επίθεση ο καθένας πολεμά και αγωνίζεται με τον τρόπο του και για τους δικούς του λόγους μα προπάντων με τη συνειδητοποίηση του.

ΤΑΞΙΚΟΣ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ.

Σε κάθε κοινωνία μέσα στον καπιταλισμό όσο και αν αυτή θα εξελίσσεται πάντα θα υπάρχουν τάξεις και κυρίως δε η τάξη που καταπιέζει (αστική τάξη) και η τάξη που καταπιέζετε (εργατική τάξη).
Η αστική εξουσία με εργαλείο το αστικό κράτος και την "αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία" οργανώνει και λειτουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό επιβολής στους λαούς Ιδεολογικής και οικονομικής επιβολής, κοινωνικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Αυτά που είδαμε και ακούσαμε μέσα στην κρίση των τελευταίων ετών (αλλά ακόμα και από πολύ παλαιότερα) μας δίνουν μια καλή αφορμή σήμερα να πούμε κάποια πράγματα και ίσως να επαναπροσδιορίσουμε την ιδεολογική μας ταυτότητα, να μιλήσουμε για αυτή και η αρχή της να δείχνει τον τρόπο για να αναστοχαστούμε και να κατανοήσουμε το ποιοι ακριβώς είμαστε και τι δρόμο αγώνα έχουμε χαράξει στο διάβα της ζωής μας και εάν πρέπει να τον αλλάξουμε ή όχι και προς πια κατεύθυνση.

Όταν θέλεις να φτιάξεις πορτοκαλάδα, θέλεις πορτοκάλια, άσχετα αν οι πατάτες είναι πιο φθηνές.

Δεν πείθουν τα αλλοπρόσαλλα και αντιφατικά "διαγγέλματα" δεν αρκούν για να βγεις από τη ζούγκλα και να σώσεις τα αλεπόπουλα... από τους λύκους, που.... καραδοκούν θέλει απότομες στροφές, μεγάλες αντοχές, στρατηγική, αποφασιστικότητα και ιδεολογική καθαρότητα.
Δεν χρειάζονται οι κραυγές γιατί σε προδίδουν! 
Η ιστορία διδάσκει όμως, ότι δεν μπορούν να αποφύγουν την ώρα που θα έρθουν "ενώπιος ενωπίω", και τότε η σύγκρουση θα είναι μετωπική με το αντίπαλο δέος!
ΤΟΝ ΛΑΟ - ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ !!!

Τι πρέπει λοιπόν να γίνει ;

Λίγες σκέψεις μου σε μία κατ' αρχήν προσπάθεια να ερμηνεύουμε τον κόσμο και να τοποθετήσουμε μέσα σε αυτόν την υπόστασή μας στην παραπέρα πορεία μας και στις διεκδικήσεις μας για Λευτεριά.

Γεια σας Φίλοι μου.
Το ενδιαφέρον για όλα τα θέματα, ζητήματα, γεγονότα, που συμβαίνουν γύρω μας και που καθορίζουν τη ζωή είναι προσωπικό ζήτημα του καθενός.

Ο τρόπος όμως που επιλέγει κάποιος να αναλύσει, να ερμηνεύσει και να επεξεργαστεί τελικά την πραγματικότητα της ζωής, ορίζει και την υφή επί της ουσίας του υλικού κόσμου.

Εμείς μπορούμε και οφείλουμε μέσω της σκέψης, της γνώσης μας και της ταξικής μας θέσης, να επεξεργαστούμε τα γεγονότα και να επιλέξουμε τον τρόπο και την αντίδρασή μας.

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Μέσα σ' αυτή τη τραγική κατάσταση που ζούμε αυτόν τον καιρό καθημερινά μας λένε " ο καθένας μόνος του και με ατομική του ευθύνη να τη παλέψει.
Δεν μας λέει βέβαια αυτή η κυβέρνηση αλλά και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ότι έχουν απαξιώσει πλήρως το εθνικό σύστημα υγείας.

Η αστική εξουσία με εργαλείο το αστικό κράτος και την "αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία" οργανώνει και λειτουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό επιβολής στους λαούς Ιδεολογικής και οικονομικής επιβολής, κοινωνικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Η τάξη που έχει στη διάθεσή της τα μέσα της υλικής παραγωγής, διαθέτει ταυτόχρονα τα μέσα της πνευματικής παραγωγής, έτσι ώστε, μιλώντας γενικά, οι ιδέες αυτών που δεν έχουν τα μέσα της πνευματικής παραγωγής υποτάσσονται σ' αυτά.

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ

Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος, περνά όμως όλη του τη ζωή με αλυσίδες και αυτό μέχρι να καταλάβει και να παλέψει συλλογικά για να αποτινάξει την τυραννία της άρχουσας τάξης (αστική τάξη) μέχρι να βρει την ελευθερία του.
 

Κι εμείς ΣΗΜΕΡΑ τι λέμε ;
Όταν όλοι αυτοί που ευαγγελίζονται ότι το νέο τάχα θα μας φέρουν ;

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Βρώμισε ο αγέρας με υποσχέσεις και όνειρα.
ΟΝΕΙΡΑ;
Όσα θες μπορείς να κάμεις, όσα θες μπορείς να πεις.

Για πες μου εσύ φίλε πιστεύεις στα όνειρα;

Δεν στοιχίζουν τα φουσκωμένα λόγια, οι υποσχέσεις, μονάχα οι Ελπίδες αξίζουν και στοιχίζουν φτάνει να προσπαθήσουμε να τις κάνουμε πραγματικότητα.
Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται ένα ψωμί στα δέκα, εκεί που κατρακυλάει ο μεγάλος ίσκιος των ντουφεκισμένων.
Σ᾿ όποιο μέρος της γης, σ᾿ όποια ώρα, εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι για μια καινούργια ελπίδα, για ένα καινούργιο αύριο, για έναν καινούργιο κόσμο.

ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ

Αισθάνομαι,καθημερινά ότι κάποιοι παρά το γεγονός ότι ξέμειναν από μεταρρυθμιστική βενζίνη δεν νοιώθουν την ανάγκη να γεμίσουν ξανά το ρεζερβουάρ (που και αν το ξαναγέμιζαν το ίδιο θάτανε γιατί διαχειριστές του συστήματος είναι όλοι τους).

Θα πρέπει να ξέρουν όμως ότι ο αγώνας μας δεν θα είναι αγώνας μεταρρύθμισης αλλά αγώνας Επαναστατικής Ανατροπής.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ ΜΕΣΑ Σ' ΑΥΤΗ

Γεια σας αγαπητοί φίλοι μου.
Λίγες σκέψεις μου.

Το ενδιαφέρον για όλα τα θέματα, ζητήματα, γεγονότα, που συμβαίνουν γύρω μας και που καθορίζουν τη ζωή, καθώς και την πορεία μας μέσα σ' αυτή, είναι προσωπικό ζήτημα του καθενός.
Πριν πούμε για όλα αυτά οτιδήποτε καλό είναι να βουτήξουμε τη γλώσσα μέσα στο μυαλό, στη καρδιά, την ψυχή και τότε οι σκέψεις και οι γνώμες να ξεδιπλωθούν με γνώμονα όχι το ατομικό μας συμφέρον αλλά το συμφέρον του ΛΑΟΥ και μετά να πούμε και να γράψουμε !!!

Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

 
Δε δείχνει να γνωρίζει ότι το κόστος διαβίωσης, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα βασίζονται σε πολιτικές αποφάσεις.
Νιώθει ακόμη και περήφανος για την πολιτική του αμορφωσιά, φουσκώνει το στήθος και λέει πως μισεί την πολιτική.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ,ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΜΟΧΘΟΥ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ Σ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα και δεν θα χάσουμε τίποτα παρά μονάχα τις αλυσίδες μας.

Είμαστε εμείς που δεν παράγουμε για τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες των συνανθρώπων μας, αλλά για τις επίπλαστες ανάγκες που δημιουργούν οι βιομηχανίες και οι τσέπες των αφεντικών.
Είμαστε εμείς, η νεολαία, που αποτελούμε το μέλλον και την ελπίδα αυτού του τόπου.
Είμαστε εμείς που καλλιεργούμε τη γη για τη παραγωγή τροφής.

ΟΙ ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΜΑΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ

Όταν όλοι αυτοί που ευαγγελίζονται ότι το νέο τάχα θα μας φέρουν να θυμάστε ότι το παλιό θα είναι και πάλι εδώ μετά από κάθε εκλογές.
Να το καταλάβουμε.

Οι χορτάτοι προύχοντες κήρυκες της λιτότητας, την ίδια στιγμή που περικόπτουν τις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές, απολύουν χιλιάδες εργάτες, βυθίζουν στην πείνα και την εξαθλίωση ολόκληρες περιοχές, κατασκευάζουν πολέμους για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αυτοί οι ίδιοι, επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο και κάποιες φορές όταν πιεστούν δίνουν ένα ψίχουλο από τα καρβέλια της εκμετάλλευσης εκατομμυρίων ανθρώπων.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΧΟΡΤΑΤΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΣΤΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΗ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ .

Μετά από κάθε εκλογές και τις εξαγγελίες των διαχειριστών του συστήματος ότι θα μας χορτάσουν με τις δήθεν φιλολαϊκές πολιτικές τους, διαβάστε και ακούστε το πως ακριβώς θα γίνει αυτό και πως "φιλολαϊκά" θα μας ελεήσουν.

Να το καταλάβουμε.

Οι χορτάτοι προύχοντες κήρυκες της λιτότητας, την ίδια στιγμή που περικόπτουν τις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές, απολύουν χιλιάδες εργάτες, βυθίζουν στην πείνα και την εξαθλίωση ολόκληρες περιοχές, κατασκευάζουν πολέμους για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αυτοί οι ίδιοι, επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο και κάποιες φορές όταν πιεστούν δίνουν ένα ψίχουλο από τα καρβέλια της εκμετάλλευσης εκατομμυρίων ανθρώπων.

Τι περιμένουμε από τους εκάστοτε διαχειριστές του συστήματος ; Και τελικά τι ελπίζουμε ποιος και πως θα καλυτερεύσει τη ζωή μας ;

Να το καταλάβουμε καλά.
Οι εκάστοτε διαχειριστές του συστήματος από πάντοτε μέχρι σήμερα υποστηρίζουν την κυριαρχία της άρχουσας τάξης (αστικής τάξης) και οι νόμοι που ψηφίζουν θα είναι πάντα η υποδούλωση της τάξης που καταπιέζουν (εργατική τάξη). Παράδειγμα ο πρόσφατος νόμος για τη κατάργηση των Συγκεντρώσεων - Διαδηλώσεων που καταργεί κάθε μορφή διεκδίκησης των δίκαιων αιτημάτων του Λαού .

Η ΛΟΓΙΚΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΑΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Σε μη επαναστατικές συνθήκες, η αστική τάξη διατηρεί γενικά την πολιτική και ιδεολογική κυριαρχία επί της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων.

Το Αστικό κράτος ως όργανο ταξικής κυριαρχίας της άρχουσας αστικής τάξης είναι από τη φύση του μοχλός αντιμετώπισης όλων των κοινωνικών αντιθέσεων, προκειμένου να διαιωνίζεται ενισχυμένη η Αστική Εξουσία της και η Ταξική Εκμετάλλευση.

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ «ΠΑΝΔΗΜΙΑ»

Τα «έκτακτα μέτρα» του σήμερα,
να μη γίνουν η πραγματικότητα του αύριο
Εργάτες, εργαζόμενοι 
Χρειάστηκε μόλις ένας μήνας για να φανεί πόση υποκρισία κρύβεται πίσω από το «ενδιαφέρον» της άρχουσας τάξης και της κυβέρνησης της ΝΔ για την υγεία του λαού και των εργαζομένων.

Την ώρα που ο λαός καλείται να παραμείνει στο σπίτι του (για όσο ακόμη του επιτρέψουν να το έχει, καθώς ξεκινούν οι πλειστηριασμοί), την ώρα που του φορτώνουν καθημερινά τις δικές τους ευθύνες και τον τιμωρούν με δυσβάσταχτα πρόστιμα:

- Τα νοσοκομεία και οι δομές πρωτοβάθμιας περίθαλψης παραμένουν στην ίδια άθλια κατάσταση που βρίσκονταν και πριν το ξέσπασμα της πανδημίας. Μόνο που τώρα η αθλιότητά τους φαίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρα, όπως ξεκάθαρα φαίνεται και πόσο αντιλαϊκή και βάρβαρη είναι η πολιτική που μόλις πριν δυο μήνες σκόπευε να βάλει μπροστά την παραπέρα διάλυση του συστήματος περίθαλψης και την ιδιωτικοποίησή του.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Ας πούμε σήμερα κάτι διαφορετικό που το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό μέσα σ' αυτή τη πανδημία του κορονοϊού που έχει κτυπήσει τους λαούς του κόσμου και την πληρώνουν σίγουρα οι αδύναμοι καθώς το σύστημα (καπιταλιστικό) τόσο παγκόσμια όσο και στη χώρα μας έχει απαξιώσει πλήρως το εθνικό σύστημα υγείας.

Κάτι διαφορετικό από αυτά που μας βομβαρδίζουν καθημερινά τα συστηματικά ΜΜΕ και μάλιστα ρίχνουν την ευθύνη στις πλάτες του Λαού (Ατομική Ευθύνη) προσπαθώντας να αποπροσανατολίσουν για να κρύψουν την Κρατική ευθύνη.