Απεργία, η σημασία της για την εργατική τάξη

Από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του κόσμου της εργασίας είναι το δικαίωμα του στην απεργία, μία μορφή πάλης για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργατών.

Η σημασία της απεργίας για την εργατική τάξη της κάθε χώρας είναι πάντα ιδιαίτερα μεγάλη και πρέπει να αναδειχθεί η εργατική - ταξική αλληλεγγύη, ο πολιτικός ριζοσπαστισμός, η αγωνιστική αποφασιστικότητα και ο πολιτικός ρόλος του εργατικού κινήματος. 

Εν όψη της Απεργίας στις 10 Ιούνη ενάντια στο νέο αντεργατικό τερατούργημα που καταργεί κατακτήσεις που κέρδισαν με αίμα εδώ και πολλά χρόνια οι εργαζόμενοι και που θα οδηγήσει την εργατική τάξη σε ένα νέο ακόμα πιο βάρβαρο από τα πριν εργασιακό μεσαίωνα. 

 

Όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να συμμετάσχουν στην Απεργία για να υπερασπιστούν τη ζωή και τα δικαιώματα τους. Αυτό που πρέπει να δυναμώσει είναι οι διεκδικήσεις του λαού, αυτό δηλαδή ακριβώς που προσπαθεί να εμποδίσει η κάθε κυβέρνηση που είναι πάντοτε ο κολαούζος της αστικής τάξης.

Αυτό το αντεργατικό νομοσχέδιο αφορά όλους  και πρέπει με τους αγώνες μας να μη περάσει. 

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ (ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ) ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΗΣ !!!!

Μία παλαιότερη γραφή μου που θέλω να την αναρτήσω και σήμερα.

Ανοίγω το παράθυρο.
Είναι πανσέληνος, ο δρόμος κολυμπάει στο φεγγαρίσιο ασήμι.

Κοιτάω και βλέπω τα όνειρα μου να τρέχουν πάνω κάτω. Πηδάω από την καρέκλα και τρέχω να τα πιάσω μα κείνα με βλέπουν και τρέχουν ακόμα γρηγορότερα.

Τι τάχα τάκανε να τρέχουν έτσι ;
Μην είναι η νυχτιά ;
Μην είναι η ερημιά ;
Μην είναι ο μπασκίνας που στρίβει στη γωνία ;
Μα όχι είναι κάποιοι κάπου κάποτε στη πάλη της ζωής που τάκαναν αόρατα, και όταν τους ρώτησα γιατί δε μου αποκρίθηκαν.

Το δημόσιο σύστημα υγείας και οι ευθύνες του καπιταλιστικού συστήματος και όλων των κολαούζων διαχειριστών του

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συνδικάτων Δημόσιων Υπηρεσιών (EPSU), που αποτελεί τη «φωνή» 8 εκατομμυρίων εργαζομένων, δημοσιεύει  πανευρωπαϊκά σε επιλεγμένα ΜΜΕ ανοιχτή επιστολή με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από την έναρξη της πανδημίας. Για την Ελλάδα, διάλεξε την «Εφημερίδα των Συντακτών» και την efsyn.gr προκειμένου να τονίσει την αναγκαιότητα στήριξης των δημόσιων συστημάτων υγείας, των προσλήψεων, τον ρόλο των εργαζομένων, αλλά και τις ευθύνες των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που κατέστησαν εύθραυστα τα συστήματα υγείας στην Ευρώπη.

Στην Ευρώπη, η πανδημία αποκάλυψε τo πόσο εύθραυστα είχαν γίνει τα συστήματα δημόσιας υγείας, σε σημείο που να αδυνατούν να ανταποκριθούν σε ένα τέτοιο σοκ. 

ΑΠΕΡΓΙΑ η σημασία της για την εργατική τάξη

Εν όψη της Απεργίας στις 26/11 ενάντια στο νέο αντεργατικό τερατούργημα.

Όλοι συμμετέχουμε στην Απεργία για να υπερασπιστούμε τη ζωή και τα δικαιώματα μας.

Αυτό που προέχει είναι με τη συμμετοχή των εργαζόμενων να μπει φραγμός στην αντεργατική επέλαση με την όσο το δυνατόν τη πιο πλατιά κινητοποίησή τους.  

Η σημασία της απεργίας για την εργατική τάξη της κάθε χώρας είναι πάντα ιδιαίτερα μεγάλη και πρέπει να αναδειχθεί η εργατική - ταξική αλληλεγγύη, ο πολιτικός ριζοσπαστισμός, η αγωνιστική αποφασιστικότητα και ο πολιτικός ρόλος του εργατικού κινήματος.

Η μεγαλύτερη κατάκτηση του κόσμου της εργασίας είναι το δικαίωμα στην απεργία, μία μορφή πάλης για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργατών.
Η απεργία θα είναι η αρχή  των αγώνων, των αντιστάσεων για την ανατροπή της πολιτικής της αντιλαϊκής επίθεσης με παραπέρα τους αγώνες για τη κοινωνική ανατροπή.

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν..... ΨΕΜΑΤΑ ΛΕΝΕ. Κλείσε την πόρτα με κλειδί ΘΑ ΣΕ ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ.

Το θέμα όμως δεν είναι τι θα σου πουν αυτοί, αλλά τι θα πεις εσύ.

Δεν με ενδιαφέρουν τα λόγια που θα σου πω να είναι ωραία - αρεστά,αλλά την ουσία της πραγματικής κατάστασης και ας σε στεναχωρήσω και ας σε θίξω.
Τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα καταπατούνται.
Τα δικαιώματα των πολιτών σε μια εποχή πληροφόρησης δυστυχώς καταπατούνται, παραβιάζονται και μάλιστα κατάφωρα.

Η παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι πια έντονη και ωμή. 

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ - ΜΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ , ΤΗΝ ΝΤΟΠΙΑ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ .

Παρακολουθώντας κανείς τους πολιτικούς διαξιφισμούς στην τωρινή προεκλογική περίοδο,αλλά και πάντοτε μεταξύ των διαχειριστών του αστικού συστήματος διαπιστώνεις το θλιβερό κατάντημα της όλης διαδικασίας. Οι περισσότερες συζητήσεις δεν ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα του ελληνικού λαού, που έχουν χτυπήσει "κόκκινο" τα τελευταία χρόνια εξ’ αιτίας μιας μειοδοτικής και προδοτικής πολιτικής ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, αλλά το τι θα πουν οι αγορές, το τι θα ζητήσουν οι αγορές, το ποιον θα εγκρίνουν οι αγορές για να κυβερνήσει, το πώς θα αντιμετωπίσουν οι αγορές μια ενδεχόμενη πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα. Δηλαδή με λίγα λόγια στην ουσία δεν έχουμε δημοκρατία, αλλά.. χρηματοκρατία των αγορών.