Σήμερα γίνηκες πιο σύντροφος, σύντροφε "Ο Αλέξης" Από τη συλλογή Πέτρινος Χρόνος (Μακρονησιώτικα) - Γιάννης Ρίτσος

Ο Γιάννης Ρίτσος γράφει τον "Αλέξη" στη Μακρόνησο όπου ο ποιητής μεταφέρεται ως εξόριστος το 1949.

O Γιάννης Ρίτσος με συντρόφους του στη Μακρόνησο.

Τα Μακρονησιώτικα γράφτηκαν τον Αύγουστο και το Σεπτέμβρη του 1949 στη Μακρόνησο στο Δ’ Τάγμα Πολιτικών Εξορίστων, πριν ακόμα μεταφερθεί  στο Β’ Τάγμα, πριν ακόμα ζήσει όλη τη φρίκη της Μακρονήσου και φυλάχτηκαν, με τη βοήθεια των συντρόφων, θαμμένα στο χώμα μέσα σε σφραγισμένα μπουκάλια.

(είχε προηγηθεί τον προηγούμενο χρόνο 29 Φλεβάρη - 1 Μάρτη 1948 η σφαγή της Μακρονήσου αριστερών στρατιωτών, ένα από τα πλέον φρικιαστικά εγκλήματα της περιόδου του Εμφυλίου Πολέμου, με περισσότερους από 300 νεκρούς. Για το έγκλημα αυτό οι πάντες από το επίσημο κράτος σιώπησαν και σιωπούν).

ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (1909-1990)

Ο Ρίτσος μεταφέρει και εκφράζει τις εμπειρίες του από την τραγική εκείνη περίοδο της κατοχικής και μετακατοχικής περιόδου στην Ελλάδα (1941-1947) των ανθρώπων της στον αδιάκοπο αγώνα τους για ελευθερία, δικαιοσύνη και ανθρωπιά για μια Ελλάδα Λεύτερη με Κυρίαρχο τον Λαό της.

Μια περίοδο γεμάτη από συνταρακτικά γεγονότα στην Ελλάδα:
Κατοχή, Εθνική Αντίσταση, συντριβή της Αντίστασης και το νέο αντάρτικο ξεκίνημα.

Το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, ύστερα από το έπος της κατοχής (1941-1944) και τις ελπίδες που εξέθρεψε για έναν καλύτερο κόσμο, οδηγείται στην ήττα.

ΤΟ ΕΑΜΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΗΤΑΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΛΑΪΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ. ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ. ΕΤΣΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ - ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944 - ΦΛΕΒΑΡΗΣ 1945 - ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1949 .

Μετά τον Οκτώβρη (αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα)στον δεκέμβρη του 1944(Δεκεμβριανά)και στη Συμφωνία της Βάρκιζας στις 12 Φλεβάρη 1945. 

Αν τότε ο ελληνικός λαός νικούσε ως το τέλος τους εχθρούς κι έσωζε την ελευθερία του,(δεν θα υπήρχε δεύτερο αντάρτικο-Εμφύλιος) οι κατοπινοί συνεχιστές της 4ης Αυγούστου,την επέτειο της εθνικής αντίστασης θα την είχανε ημέρα "εθνικού πένθους".

Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, το καθεστώς της αγγλικής κηδεμονίας – εξάρτησης, στηριγμένο σε ένα πολύμορφο μέτωπο του παλατιού, αστών πολιτικών, ακροδεξιών παραστρατιωτικών συμμοριών και πρώην συνεργατών των γερμανικών δυνάμεων κατοχής αποφασίζει ότι πρέπει να συντρίψει την αριστερά που έχει βγει με ανεβασμένο το κύρος της από τη γερμανική κατοχή.

(Ήταν το προανάκρουσμα του Εμφυλίου Πολέμου (1946 - 1949).
Τότε που τα όνειρα του Λαού έγιναν εφιάλτες και ο ηρωισμός, η αγωνία και το πάθος μάτωσαν τη ΚΑΡΔΙΑ των ΜΑΧΗΤΩΝ της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ τη ΚΑΡΔΙΑ όλου του ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΛΑΟΥ .

ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ - ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ - ΤΟ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ .

ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ, ΠΑΡΑΜΥΘΙ-ΑΛΗΘΕΙΑ.  
ΤΟ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ .


Πριν κάμποσο καιρό, πάνου στη Λιάκουρα, στο αετοχώρι το Δαδί, ρώτησα ένα παιδί ως οχτώ χρονώ:
- Τον ξέρεις τον Άρη;
- Ναι, μου λέει. Τον ξέρω.
- Τον είδες ποτέ σου;- Όχι. Μα τόνε ξέρω.

ΕΤΣΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ.

Γιάννης Ρίτσος (Οι γειτονιές του κόσμου,απόσπασμα).

"Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της, και συ να λείπεις, 
να 'ρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα, και συ να λείπεις, 
να 'ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα, και συ να λείπεις, 

ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (1909-1990)

Ο Ρίτσος μεταφέρει και εκφράζει τις εμπειρίες του από την τραγική εκείνη περίοδο της κατοχικής και μετακατοχικής περιόδου στην Ελλάδα (1941-1947) των ανθρώπων της στον αδιάκοπο αγώνα τους για ελευθερία, δικαιοσύνη και ανθρωπιά για μια Ελλάδα Λεύτερη με Κυρίαρχο τον Λαό της.

Μια περίοδο γεμάτη από συνταρακτικά γεγονότα στην Ελλάδα:
Κατοχή,Εθνική Αντίσταση, συντριβή της Αντίστασης και το νέο αντάρτικο ξεκίνημα.

ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ

Πίστευα και πιστεύω πως είναι χρέος μας προς την ίδια την πραγματική,αληθινή ιστορία να την γνωρίζουμε από αυτούς που την έζησαν και όπως την έγραψαν με την αλήθεια στη μελάνη ποιητές,και όπως αυτή τραγουδήθηκε με την αλήθεια στα λόγια των τραγουδοποιών.

Οι καταστάσεις που υπάρχουν και σήμερα μπορούν και πρέπει να διορθωθούν από τα λάθη του παρελθόντος που έγιναν για να φθάσουμε,να οδηγηθούμε σε μία άλλη κοινωνία παίρνοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάστηκαν αγώνες και θυσίες για να κατακτηθούν, εκτιμώντας την αξία τους, ώστε να γνωρίζει ο καθένας μας το χρέος του, να τα διατηρήσει, να τα προφυλάξει σαν κόρη οφθαλμού, ξεκινώντας για την επόμενη έφοδο προς την ανατολή της κοινωνικής αλλαγής, μιας αλλαγής ευτυχίας και ισότητας ολόκληρου του Λαού.