Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗΣ !!!

Όταν μιλάμε για την ανάσταση πρέπει να ξέρουμε ότι της ανάστασης προηγείται ο θάνατος !

Και όλοι αυτοί που υποδουλώνουν την ζωή μας θα τον σκορπούν απλόχερα όσο εμείς δε φροντίζουμε για τούτη τη ζωή και ελπίζουμε σε κάποια άλλη.

Το ερώτημα που προκύπτει, ως εκ τούτου, είναι ως προς το αν πρέπει να παραμείνουμε παγιδευμένοι μέσα σε αυτό το πλαίσιο των προσεγγίσεων ή να το υπερβούμε με ένα νόημα που για τον καθένα μας θα είναι σημαντικό.

Καλή Ανάσταση τις δικής μας ζωής να έχουμε λοιπόν !!!

Πιστεύω ότι έχουμε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε αυτή την επιλογή και ότι αυτή η υπαρξιακή ερμηνεία μπορεί να παρέχει μια ουσιαστική βάση για να τείνουμε προς μία τέτοια κατεύθυνση.

Η Ταξική μας Ανάσταση για την Υπέρτατη Αξία της Λαϊκής Ελευθερίας

Αγαπητοί Φίλοι, Συναγωνιστές, Σύντροφοι στον Αγώνα της ζωής.

Σε κάθε κοινωνία μέσα στον καπιταλισμό όσο και αν αυτή θα εξελίσσεται πάντα θα υπάρχουν τάξεις και κυρίως δε η τάξη που καταπιέζει (αστική τάξη) και η τάξη που καταπιέζετε (εργατική τάξη) .

Η αστική εξουσία με εργαλείο το αστικό κράτος και την "αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία" οργανώνει και λειτουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό επιβολής στους λαούς Ιδεολογικής και οικονομικής επιβολής, κοινωνικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης.

Η ΣΠΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΘΙΣΕ - Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ. ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΡΑΓΕ ΠΟΝΑΝΕ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ;

Έτσι με λίγα λόγια από βάθος καρδιάς.

Πριν προχωρήσω όμως παρακάτω, θα πρέπει να διευκρινίσω ότι μιλάω για ανθρώπους, οι οποίοι την ιδεολογία τους την κάνουν πράξη (Οι πράξεις μετράνε, όχι τα λόγια) και δεν κρύβονται πίσω από τα θολά νερά των υπονόμων, που πολλές φορές μυρίζουν (ευωδιάζουν) καλύτερα από το βρόμικο μυαλό τους που τόσα κακά έκαναν στην ιστορία της υπόθεσης του Λαού και συνεχίζουν να κάνουν.

ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ - ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - ΦΤΩΧΕΙΑ - ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΑ - ΠΟΛΕΜΟΣ

Καπιταλισμός - ιμπεριαλισμός επιτίθενται στους Λαούς, κατασκευάζουν πολέμους για να αυξήσουν τα κέρδη τους, δημιουργούν φτώχεια και βυθίζουν στην πείνα και την εξαθλίωση ολόκληρους λαούς, επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο και στην εκμετάλλευση εκατομμυρίων ανθρώπων.

Εξακολουθούν και θα εξακολουθήσουν (εάν δεν κάνουμε εμείς κάτι γι' αυτό) να βομβαρδίζουν, να καταστρέφουν για τα γεωπολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα, σε κάθε τι που αντιτίθεται στα σχέδια τους, ενάντια στην ελευθερία του ανθρώπου, ενάντια στους λαούς όλου του κόσμου.

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν και πώς σε θένε..... ΨΕΜΑΤΑ ΛΕΝΕ.

Το θέμα όμως δεν είναι τι θα σου πουν αυτοί, αλλά τι θα πεις εσύ.

Γιατί, η συνείδηση και η αντίσταση στις αδικίες πρέπει να είναι πάνω από το φόβο, πάνω από ένα εχθρικό αντιδημοκρατικό καθεστώς.

Δεν με ενδιαφέρουν τα λόγια που θα σου πω να είναι ωραία - αρεστά, αλλά την ουσία της πραγματικής κατάστασης και ας σε στεναχωρήσω και ας σε θίξω.

Τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα καταπατούνται.
Τα δικαιώματα του Λαού στην σημερινή εποχή -αλλά και ανέκαθεν- καταπατούνται, παραβιάζονται και μάλιστα κατάφωρα.

Η παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι πια έντονη και ωμή. 

Όπου υπάρχει άνθρωπος που πολεμάει για την ελευθερία του κοίτα τον στα μάτια Μάνα... και θα δεις εμένα !!!

Από τα σταφύλια της οργής του Τζον Στάινμπεκ

Η ιστορία που περιγράφει ο Τζον Στάινμπεκ στο καταπληκτικό του μυθιστόρημα "Τα σταφύλια της οργής" είναι υπόθεση διαχρονική, μοιάζει έτσι όπως εξελίσσεται, με τη σημερινή οικτρή οικονομική κατάσταση στη χώρα μας. 

Ανεργία, κατάργηση συμβάσεων, απώλεια θέσεων εργασίας, σκληρότητα εργοδοτών και κράτους, μειώσεις μισθών και συντάξεων, μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, ανύπαρκτο εθνικό σύστημα υγείας, καταστολή διεκδικήσεων των εργαζομένων, μετακινήσεις οικογενειών για αναζήτηση καλύτερης ζωής, επιβολή νέων επαχθών μέτρων. 

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Βρώμισε ο αγέρας με υποσχέσεις και όνειρα.
ΟΝΕΙΡΑ;
Όσα θες μπορείς να κάμεις, όσα θες μπορείς να πεις.

Για πες μου εσύ φίλε πιστεύεις στα όνειρα;

Δεν στοιχίζουν τα φουσκωμένα λόγια, οι υποσχέσεις, μονάχα οι Ελπίδες αξίζουν και στοιχίζουν φτάνει να προσπαθήσουμε να τις κάνουμε πραγματικότητα.
Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται ένα ψωμί στα δέκα, εκεί που κατρακυλάει ο μεγάλος ίσκιος των ντουφεκισμένων.
Σ᾿ όποιο μέρος της γης, σ᾿ όποια ώρα, εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι για μια καινούργια ελπίδα, για ένα καινούργιο αύριο, για έναν καινούργιο κόσμο.

Πρωτομαγιά 1977, Θεσσαλονίκη.

Μνήμες και παρακαταθήκες αγώνα, γεμάτες πείσμα και συντροφικότητα !!!!
Η φωτογραφία είναι στην Θεσσαλονίκη - οδός Συγγρού.
Αριστερά (όπως βλέπουμε την εικόνα) είναι το 4ο λύκειο - γυμνάσιο και δεξιά μπροστά είναι το στέκι (Χώρος Νεολαίας και  Πολιτισμού) ΣΦΕΝΤΟΝΑ σήμερα.

Η πορεία κατευθύνετε στον τόπο της δολοφονίας των καπνεργατών τον ΜΑΗ του 1936.

ΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΕΙΝΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ!!
Η ΜΑΧΗ ΑΠΟ ΜΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΝ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ !!!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗΣ !!!

Όταν μιλάμε για την ανάσταση πρέπει να ξέρουμε ότι της ανάστασης προηγείται ο θάνατος!

Και όλοι αυτοί που υποδουλώνουν την ζωή μας θα τον σκορπούν απλόχερα όσο εμείς δε φροντίζουμε για τούτη τη ζωή και ελπίζουμε σε κάποια άλλη .

Καλή Ανάσταση να έχουμε λοιπόν.