Αφιέρωμα στον ήρωα Νίκο Μπελογιάννη (1915-1952).
Τον εκτέλεσε το φασιστικό καθεστώς εκείνης της εποχής στο Γουδί 4.10' το πρωί Κυριακή 30 Μάρτη του 1952.
Κάθε άνθρωπος μπρος στο θάνατο νιώθει την καρδιά του να κτυπά δυνατά σα να θέλει να βγει από το στήθος, φοβάται.
Μα ο ήρωας
Κάθε άνθρωπος μπρος στο θάνατο νιώθει την καρδιά του να κτυπά δυνατά σα να θέλει να βγει από το στήθος, φοβάται.
Μα ο ήρωας Νίκος Μπελογιάννης
ξεπερνά το θάνατο και στέκεται εκεί μπροστά στο απόσπασμα αγέρωχος, κοιτάζοντας τους κατάματα χωρίς τους φόβους που διαφεντεύουν την ανθρώπινη υπόσταση, του το ζητούσε η λαϊκή συνείδηση, η ιστορία, το χθες, το αύριο.
Πάντα με το χαμόγελο στα χείλη και μένα γαρύφαλλο στα χέρια και ας ήξερε ότι πήγαινε στον θάνατο, για ένα καλύτερο μέλλον του λαού, των κατοπινών γενιών, αυτός όμως δεν θα το ζούσε και που αυτό γι' αυτόν δεν είχε καμία σημασία.
Πάντα με το χαμόγελο στα χείλη και μένα γαρύφαλλο στα χέρια και ας ήξερε ότι πήγαινε στον θάνατο, για ένα καλύτερο μέλλον του λαού, των κατοπινών γενιών, αυτός όμως δεν θα το ζούσε και που αυτό γι' αυτόν δεν είχε καμία σημασία.
Αυτοί είναι οι Κομμουνιστές της ένδοξης εκείνης γενιάς στα δύσκολα χρόνια που διαδέχτηκαν τον εμφύλιο.
ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΝΙΚΟ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΑΘΑΝΑΤΕ.
